Categorieën
Leven

Zin in meermeermeer

Laat ik ermee beginnen dat het best goed met me gaat in deze coronacrisis. Mijn familie en vrienden zijn gezond, ik heb het thuis gezellig met mijn vriend Niels en ik heb een prima inkomen om van te leven. Ik verloor dan misschien wel mijn baan als gevolg van corona, maar ik vond ook snel een leuke nieuwe baan met meer uitdaging. En de stokoude oma van Niels die in het ziekenhuis terecht kwam na een herseninfarct? Die was binnen een mum van tijd weer redelijk gezond thuis. We hebben geluk en we hebben helemaal niks te klagen kortom, maar ohh.. ik heb zin in zoveel meer dan dit.

Ik wil op kantoor werken en mijn collega’s in het echt leren kennen. De meeste van hen spreek ik namelijk alleen maar via de telefoon en in videocalls. Ik wil ’s ochtends de deur uitgaan en pas rond etenstijd weer terugkomen, samenwerken zonder schermpje ertussen en praatjes maken bij de koffieautomaat. Ik wil op zonnige vrijdagen het terras op met vriendinnen na werk en het weekend inluiden met biertjes en bitterballen. Keihard meezingen met liedjes na iets teveel drankjes en dansen tot mijn voeten er pijn van doen. Ik wil al mijn vrienden en familie zien en leuke dingen met ze doen om alle restjes eenzaamheid te verdrijven met z’n allen.

Ik wil alle restaurants in Utrecht proberen en nieuwe films zien in de bioscoop. Ik wil eindelijk een keertje op vakantie met Niels, want we zijn samen nog steeds niet verder gekomen dan een weekendje Brugge. En doe dan ook meteen maar dat weekendje weg met mijn nicht Cheryl waar we al weet ik hoelang over mijmeren. Citytripjes, roadtrips, strandvakanties, mijn bucketlist stroomt over op het moment. Oh, en laten we het belangrijkste niet vergeten.. ik wil naar festivals en concerten. Mijn laatste concert is bijna een jaar geleden en ik verlang zo intens naar live genieten van raggende gitaren en teksten meebrullen met een enthousiaste zaal. Alle tickets voor festivals en concerten wachten al veel te lang in mijn inbox om eindelijk eens gebruikt te worden. En ik wil eindelijk weer danslessen volgen in een zaal in plaats van via Zoom en de energie van een groep voelen.

Alles gaat goed en ik houd het nog wel even vol op deze manier, maar ik kan niet wachten tot er weer meermeermeer kan. Nog heel even geduld.

Categorieën
Leven

Een beetje beweging

Veelal werken vanuit thuis, geen festivals en concerten, geen uitgebreide vakanties naar het buitenland, niet teveel vrienden tegelijk zien en niet knuffelen met ze of te dicht bij ze komen, geen avondjes dansen, weinig nieuwe films in de bioscoop en dan nu ook nog een tweede golf. Al een half jaar staat een groot deel van mijn dagelijkse leven stil, en die van jou hoogstwaarschijnlijk ook. Dat is nog steeds wennen, soms gekmakend en vaak genoeg gewoonweg stom. Toch zijn er een hoop dingen wél in beweging en ik vind het tijd om daar even bij stil te staan.

Samenwonen met Niels
Laten we beginnen met de grootste verandering. Eentje die voor mij ook een beetje uit de lucht kwam vallen. Ik woon sinds ongeveer 1.5 maand samen met mijn vriend Niels. Dat stond voorlopig nog niet echt op de planning, maar een van de huisgenoten van Niels bleek plots te willen verhuizen. De andere huisgenoot wilde ook graag verhuizen en zo kwam Niels met een leeg appartement te zitten en de voorzichtige vraag of ik het misschien zag zitten om bij hem in te trekken. Veel meer samen zijn? Een eigen plekje hebben voor ons twee? Eindelijk weer een vaatwasser hebben en heel veel ruimte? Hell yessss, daar was ik wel voor in! Ik heb een prima jaartje gehad in mijn vorige appartement met mijn twee gezellige huisgenoten, maar ik geniet ook enorm van het samenwonen. Het voelt alsof alle puzzelstukjes precies op het goede moment samenvielen hierbij.

Een iets vollere agenda
Toen ik de vorige blog over Corona schreef was mijn agenda leeg, leger, leegst. Gelukkig heb ik in de tussentijd toch aardig wat leuke dingen beleefd. Zo ging ik een weekendje naar Brugge met Niels om te genieten van Vlaamse friet, Brugse Zot en de prachtige gebouwen in de stad die rechtstreeks uit een sprookje lijken te komen. Verder bracht ik veel gezellige dagen door met mijn familie, ging ik op dansles, pakte ik hier en daar weer eens een terrasje met een vriendin, volgde ik fijne yogalessen, ging ik een paar keer uiteten, zag ik de toffe film Tenet in de bios en zag ik een paar van mijn collega’s eindelijk weer tijdens twee gezellige kantoordagjes. Normaal zijn dat zulke normale dingen, maar nu waardeerde ik het allemaal veel meer omdat het eventjes niet kon. Conclusie: Mijn ‘normale’ dagelijkse leven is eigenlijk best wel heel erg leuk.

Natuurlijk is het balen dat er op dit moment weer strengere regels gelden dan de afgelopen tijd. Het is kut om steeds maar in je eentje te werken vanuit thuis en je collega’s niet te zien, in onzekerheid te zitten over je baan, je eenzaam te voelen, niet op vakantie te durven gaan en geen avondje lekker te kunnen gaan dansen. Tuurlijk is het allemaal moeilijk, maar aan de andere kant prijs ik me gelukkig dat ik nog zo veel goede dingen heb en meemaak in deze tijd. Niet álles is stom dit jaar, echt niet.

Categorieën
Leven

Leven in tijden van Corona

Ik had zoveel plannen voor dit jaar. Na een jaar vol moeilijke dagen zou 2020 helemaal mijn jaar worden. Dat dacht ik aan het begin van dit jaar, maar we weten allemaal dat dat heel anders heeft uitgepakt door Corona. Ik heb een grote streep gezet door de festivals en concerten die ik de komende tijd op de planning had staan en aan een vakantie naar het buitenland plannen waag ik me voorlopig ook nog maar niet zo zonder eigen auto. Verder werk ik momenteel fulltime vanuit thuis en ben ik voor de rest ook heel veel thuis geweest. Het was, en is soms nog steeds, wennen aan deze rustige manier van leven maar misschien was het wel precies wat ik nodig had.

Vanuit huis werken scheelt me zo’n 2 uur reizen per dag en die tijd heb ik voornamelijk gebruikt om meer te slapen. Ik kan me niet eens meer herinneren wanneer ik de laatste keer zo uitgeslapen was als nu. Ik kom gemakkelijker mijn bed uit, ik ben meer gefocust als ik aan het werk ben en ik heb weer energie om allerlei dingen te doen na werk. Zo ben ik weer consequent aan het hardlopen geslagen. Het afgelopen jaar lukte me dat steeds maar niet door tijdgebrek en nu vind ik het juist een heerlijke manier om toch even naar buiten te gaan na een lange werkdag binnen. Ook heb ik gemerkt dat het eigenlijk heel goed voor me is om lekker thuis te rommelen. Series kijken (Persoonlijke aanraders so far: Valeria, Queer Eye en Agent Carter), spelletjes doen met mijn huisgenoten of vriend, boeken lezen, gamen op mijn Nintendo Switch (Animal Crossing!), veel wandelen en knuffelen met het hondje van de huisgenote van mijn vriend, nieuwe recepten proberen.. ik vind het allemaal heel fijn.

Natuurlijk, er zijn ook een hele hoop lastige dingen aan de situatie van de afgelopen tijd. Zo mis ik mijn collega’s bijvoorbeeld enorm. We zien elkaar regelmatig in videomeetings en we proberen contact te houden met elkaar, maar toch is dat niet hetzelfde als samen op kantoor zitten. Ik kan dus niet wachten tot dat weer kan, maar ik ben bang dat dat nog wel even gaat duren. Verder mistte ik mijn vrienden en familie enorm. De meeste van hen wonen buiten Utrecht en ik heb geen auto dus bezoekjes zaten er even niet in. Soms viel me dat best wel zwaar. Je kunt natuurlijk volop Whatsappen en bellen met elkaar, maar dat is het toch niet helemaal voor mij.

Ik ben dan ook hartstikke blij dat ik eindelijk weer eens een paar daagjes bij mijn ouders en broer ben en dat ik vrijdag mijn favoriete nichtje Cheryl weer eens zie. Mijn vriendinnen zie ik binnenkort gelukkig ook weer en ik heb wat leuke uitjes gepland met mijn vriend Niels. Zo heb ik toch weer wat dingen om naar uit te kijken, want daar was ik ondertussen ook wel weer aan toe. Ik ben benieuwd hoe het allemaal gaat lopen vanaf nu en ik hoop natuurlijk enorm dat we alles onder controle blijven houden als land. De rest komt allemaal vanzelf wel weer!